دوشنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۶
آخرین خبرها
میثاق‌نامه هنرمندان و خبرنگاران با فعالان محیط زیست منتشر شد

میثاق‌نامه هنرمندان و خبرنگاران با فعالان محیط زیست منتشر شد

این میثاق‌نامه برای یادآوری رابطه انسان با انسان و انسان با محیط زیستن انسان است؛ میثاقی که ما را در هر جایگاهی که هستیم، مسوول یا شهروند، به احترام به زمین، آسمان و طبیعت ملزم می‌کند.

بار دیگر سرزمینی که دوست می‌دارم

چه فراموشکار شده‌ایم ما فرزندان ناسپاس زمین! ما پیش از آنکه زمین‌گیر شویم باید به دامان طبیعت بازگردیم. دامانی که دشت و دمنش را آلوده کرده‌ایم و بر تن آسمان آبی‌اش لباس تیره پوشانده‌ایم. ما مردمان این سرزمین بر سر یک سفره نشسته‌ایم، سفره‌ای که در مصرف سفره‌های آب‌های زیرزمینی‌اش اسراف کرده‌ایم و حرمت سفره دریاچه‌ها و رودخانه‌هایش را روی زمین نگاه نداشته‌ایم. درخت به درخت از عمر جنگل‌ها کاسته‌ایم و جاده به جاده روی پیشانی طبیعت خط سالخوردگی انداخته‌ایم. برای فرار از شهری که خود ساخته‌ایم، دست به دامن کوهپایه‌ها شدیم و دامنه کوهستان را نیز به زیر پا کشیدیم. گلوله به گلوله روی نام گونه‌های گوناگون حیوانات بی‌زبان قلم گرفتیم و زبان مشترک فرزند و مادر، زبان مشترک انسان و زمین را فراموش کرده‌ایم.

ما فرزندان زمین پیش از آن‌که بتوانیم دوباره به دامان آسمان و زمین پناه ببریم تا نفسی تازه کنیم باید به آسمان و زمین پناه دهیم تا دوباره بتوانند نفس راحتی بکشند.

امروز اما میثاق ما مردمان، دولتمردان و صاحبان صنایع نه میثاقی بین شهروندان و دولتمردان که میثاقی میان انسان و طبیعت است.

این میثاق‌نامه برای یادآوری رابطه انسان با انسان و انسان با محیط زیستن انسان است؛ میثاقی که ما را در هر جایگاهی که هستیم، مسوول یا شهروند، به احترام به زمین، آسمان و طبیعت ملزم می‌کند.

امروز دیگر نیازی به هشدار نیست، حیات ما در خطر است و ما امضاکنندگان این میثاق‌نامه به زبان مادری، به زبان طبیعت سخن می‌گوییم و بار دیگر به دامان سرزمینی باز می‌گردیم که دوستش داشته‌ایم.

این میثاق‌نامه عهدی است میان همه ما فرزندان زمین و مادرمان، ایران. پیمان مشترک همه ماست، خواه یک شهروند عادی یا صنعتگر یا مدیر و کارگزار دولت؛ که بی‌لحظه‌ای درنگ دست در دست هم به تیمار کالبد رنجور زیستگاه‌مان برخیزیم که با پیشکش هر چه در توان داریم برای توقف روند مرگ تدریجی سرزمین مادریمان دریغ نورزیم، که هر آنچه را موجب این وضعیت ناگوار گشته، برنتابیم؛ که برای زایش و رویش و رونق دوبارهٔ دشت و دریاچه و رودخانه و جنگل و آسمان ایران از پای ننشینیم.

و تا شکفتن گل لبخند خرسندی و طراوت بر لبان سرزمین مادریمان بر این میثاق وفادار بمانیم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*